Jaap Stienstra

Jaap StienstraIn 1998 kwam er een boek uit over het Wielrennen in Friesland door de eeuwen heen, fan tsjiltsjeriden oant hurdfytsen, geschreven door Martinus Jongsma en Bernard Pijper. Daarin staat onderstaand verhaal over de wielercarrière van mijn broer.

In 1998 kwam er een boek uit over het Wielrennen in Friesland door de eeuwen heen, fan tsjiltsjeriden oant hurdfytsen, geschreven door Martinus Jongsma en Bernard Pijper. Daarin staat onderstaand verhaal over de wielercarrière van mijn broer.

De in 1949 geboren Jaap Stienstra stapte in 1971 in de wielersport. In dat jaar meldde hij zich aan als lid van WV Drachten en Omstreken. Al spoedig werd een valpartij in het amateur-peloton hem noodlottig. Hij brak een middenhandsbeentje. De schrik zat er daarna goed in bij de in Drachten wonende Stienstra en het duurde lange tijd voordat hij eindelijk in de prijzen reed.
Jaap StienstraDat was in de Ronde van het Groninger Godlinze, waar hij 15e werd. “Die wedstrijd vergeet ik nooit weer. Iedere renner weet precies waar hij voor de eerste keer een prijs won. Eventjes voel je je dan een Merckx”, aldus Jaap Stienstra. De Drachtster renner was een Amateur pur sang. In weer en wind werd er, na afloop van de dagelijkse werkzaamheden als electro-technicus, elke dag getraind. De klassiekers lagen hem beter dan de criteriums.
Maar het mooiste vond hij de Belgische “kermiskoersen” over de kasseien, waaraan hij elk jaar in de vakantieperiode deelnam. Als geen ander wist Jaap
Stienstra daar in smeuïg Vlaams over te vertellen. Ook verschenen er in het clubblad Op ’t Kantsje van WV Drachten regelmatig Vlaamse wielerverhalen van zijn hand. In 1994 zei Stienstra, die sinds 1991 bij de Veteranen uitkwam, de wielersport vaarwel en vestigde zich in Beetsterzwaag.

(Eerder gepubliceerd in de Stienstra-krante, jrg.4, nr.1/2, dec. 1999)

Dit bericht is geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *